Dr. Curious 2.0

07 December 2017Expocie

Lieve Dr. Curious,
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Lang twijfelde ik of ik iemand zou benaderen voor advies, maar na het lezen van de vorige column heb ik het nodige duwtje in de rug gehad. Student zijnde heb ik altijd erg opgekeken naar de universitaire docent/professor. Ik mag dan wel communicatief en multidisciplinair zijn, maar sommige universitaire docenten hebben toch een immaterieel iets wat lastig te omschrijven is. Het is niet per definitie iets seksueels, maar een bepaalde manier van lonken die de agent-principaal verhouding af en toe waziger maakt. Daniel van het 25e heeft ook zo een manier van kijken. Je snapt wel wat ik bedoel. 

Het was een regenachtige herfstdag toen ik van deze man een college volgde. Hij was me wel al eerder opgevallen, maar tijdens het college, ik zat uiteraard vooraan, had ik het gevoel dat hij lonkte naar me. Hij keek namelijk meermaals onafgebroken, zonder te knipperen, indringend aan. Ik voelde dat ik een blos kreeg op mijn wangen. In mijn hoofd galmde de woorden, keer op keer… ‘de wereld had een verlangen en dat bracht ons bij elkaar’. Nee. Ik kan toch zo niet denken? Irrationele gedachtes moesten pas op de plaats maken voor een rationele manier van denken. Denk in principaal-agent verhoudingen (eventueel aan informatie-asymmetrie) en simuleer geen mogelijke uitkomsten in je hoofd van wat zou kunnen komen. 
Dagen gingen voorbij, mijn gepeins zo frequent als dat Duncan antwoord op zijn e-mails: zelden. Toen kwam ik hem weer tegen op de gang. Blijkbaar keek ik zo vreemd uit mijn ogen of sijpelde er onopgemerkt zelfs kwijl uit mijn mond, want hij stopte me, legde een hand op mijn schouder en vroeg me of alles wel goed ging. Ik stamelde een zodanig gebrabbel uit dat hij vroeg of ik even een glaasje water wilde komen drinken in zijn kantoor. In mijn hoofd hoorde ik mezelf al zeggen: ‘Oh buurman, wat doet u nu’, maar dan breder getrokken naar de huidige situatie. De meeste dromen zijn bedrog en zo deze ook. Als je dacht dat het cijfer van Economie van Infrastructuren thuiskomen van een koude kermis is… Hij gaf me een glas water en vroeg aan me of ik de deur achter me dicht wilde doen als ik wegging. Speelt hij nu hard to get?
Om een lang verhaal kort te maken: wat moet ik nu met mijn leven? Moet ik een move maken of zal ik blijven leven in deze fata morgana? Help!

Liefs,
De naar autoriteit hunkerende student 

Lieve, lieve, lieve TB’er,

Waar zal ik eens beginnen? Zet deze man uit je hoofd. Ik snap dat je je aangetrokken voelt tot hem, we zijn immers mensen en het is leuk om in je hoofd te fantaseren over wat er zou kunnen gebeuren als de deur dicht is en niemand kijkt, maar hou het daar ook bij. Je fantaseert dan ook toch alleen over hoe veel makkelijker het leven zou zijn als je naar alle colleges zou zijn gegaan en eens eerder zou beginnen met het leren voor een tentamen dan drie dagen van tevoren? 

Deze man flirt niet met je en speelt geen hard to get. Verleg je focus naar iemand anders, jouw peers. Dat heeft veel meer kans van slagen. Kijk eens rond op een donderdag tijdens de borrel of wellicht op de 20e tijdens de P-CO. Wellicht dat hier een leuke, dominante master student rondloopt bij wie jij ook de autoriteit kunt vinden die je zo verlangt. 

Eventus stultorum magister est.

XXV kusjes, 

Ut vivat, crescat, floreat, Curius nostra,

Dr. Curious

P.S. Heb jij een probleem wat je slapeloze nachten bezorgd of heb je simpelweg behoefte aan advies, mail dan naar: expocie@curius.nl