Interactie maakt Boedapest onveilig

10 June 2017Jikke de Lange

Wat een gave week was dit!

We begonnen al lekker vroeg op dinsdagochtend. Om 3:50 verzamelden we op station Delft om met z’n allen te vertrekken naar Schiphol. Céline heeft ons nog even ingelicht wat ‘Checkpoint Charlie’ inhoudt en op die manier heeft de Interactie commissie de hele week iedereen compleet weten te houden! Wonder boven wonder heeft niemand zich op deze zeer vroege ochtend verslapen. Iedereen was op tijd bij de gate en zo kon de Interactiereis echt beginnen. Na een korte, voorspoedige vlucht eenmaal in Boedapest aangekomen heeft onze reisleider Clemens ons uitstekend naar het “party-hostel” gebracht, waar wij de hele reis hebben vertoefd.

Nadat iedereen zich even had opgefrist en omgekleed begonnen we na de lunch met een Walking Tour. Door een zeer overenthousiaste tourguide werden wij door Boedapest heen geleid. Door zijn enthousiasme en goede verhalen heeft hij ons alle 40 geboeid weten te houden tot de laatste minuut, waarna hij ons afzette bij een heerlijk toeristisch tentje aan de Donau, waar velen een lekker wijntje hebben gedronken. Dat de tourguide ons geboeid heeft weten te houden kwam niet alleen door het prachtige weer, maar ook omdat hij het niet erg vond om zijn uitgesproken mening met ons te delen. Dit zorgde voor pro-universiteit-buttons en inzichten over de huidige politieke situatie in Hongarije.



De eerste avond begon met een lekker Italiaans dinertje (waarbij voetbal op een gigantische plasma tv werd afgespeeld), en vorderde in een avondje stappen in de welbekende ‘ruinpubs’ van Boedapest. Alleen bleek dat op een dinsdagavond niet heel veel te beleven is in Boedapest, maar nadat wat internationals ons te hulp schoten zijn we uiteindelijk beland in Lorre 2.0 waar er zeker nog wel wat danspasjes gewaagd zijn!

De volgende ochtend ging om 8:00 al de wekker bij de interactie om iedereen wakker te maken, wat bij de ene kamer iets soepeler ging dan bij de ander… Om 9:30 vertrokken we naar het eerste bedrijf! Of eigenlijk, naar de Technische Universiteit van Boedapest. Hier bleek dat de spreker verwacht had om een kleine discussie te houden met 3 personen over de mogelijkheden van de universiteit en de verschillen tussen de TU en hun universiteit. Gelukkig was er nog een zaal beschikbaar voor 40 man en na een kleine improvisatieshow heeft hij alsnog een presentatie gegeven aan ons.

Hierna liepen we over de mooie nieuwe campus richting de lunchgelegenheid, waar iedereen met een koffie (of biertje) zichzelf vermaakte totdat we naar het tweede bedrijf gingen: Budapesti Közlekedési Központ (BKK). Dit is de NS van Hongarije. Ze beheren en reguleren de trams en bussen van Boedapest en omstreken. Hier werden we voorzien van een presentatie en een korte vage case. Daarna zijn we naar het operators centrum geleid waar we live-camera’s van de hele stad konden bekijken en zien hoe heel het openbaar vervoer in Boedapest wordt geregeld en gecontroleerd door maar een kleine groep van maar liefst ongeveer 26 man. Toen de meeste studenten hun laatste kracht moesten inzetten om hun ogen open te kunnen houden, zijn we teruggegaan naar het hostel, waarna iedereen vrije tijd had om lekker te dineren.
De avond ging verder in een andere ruinpub, die wij voor de helft bezetten en waar een halve liter bier nog geen euro was. Ook palinka’s (Hongaars drankje) vloeiden rijkelijk over de bar. Nadat de gezelligheid en de sfeer en goed in zat zijn we naar dezelfde club als de eerste dag gegaan en heeft die nacht een boefje zelfs niet alleen geslapen.

Donderdagochtend begonnen we met een bezoek aan het bedrijf DBH Group, een consultancybureau. Hier werden we heel attent voorzien van flesjes water op tafel waar zeker gebruik van werd gemaakt. Ook lagen er schalen met speciale Hongaarse hartige cakejes op tafel dat het ontbijt was van menig TB’er. Er werden fanatiek vragen gesteld na afloop van de presentatie en zo kwamen we erachter dat er bij DBH, maar ook bij veel andere Hongaarse bedrijven maar weinig vrouwen in de top zitten.
Tijdens de lunch konden we even chillen in een parkje onder het genot van broodjes, fruit en de heerlijke zon. Een paar speelden een raar Aziatisch spelletje en een paar anderen hebben een kleine powernap gedaan.
Na de lunch splitsten we op in twee groepen: de ene ging naar Ferro Electronics, een manufacturingbedrijf en de ander naar CBRE, een consultancy bedrijf in het vastgoed gebied.
Bij Ferro was het heel gaaf om in een kleine fabriek te zien wat voor een lopende band werk eraan te pas kwam. In deze fabriek zagen we hoe de warmte-elementen, die worden gebruikt in de melkopschuimer van Nespresso, worden gemaakt. 
Bij CBRE werden we ontvangen in een prachtig gebouw waar we een presentatie kregen over de verschillende kanten die aan het kopen van een huis zitten en hoe zij daar de (ver)koper bij kunnen adviseren.
Toen we die middag in het hostel terug kwamen waren helaas mensen ziek geworden. Een buikgriep op de gang van het hostel was ontstaan en we konden er niet meer aan ontsnappen. Dus met een verkleinde groep gingen we naar een restaurant om de hoek waar de rest nog lekker heeft gegeten. In het hostel werden de zieken verzorgd met crackers, vitamientjes, water en cola. Na een gevreesde afvalrace in het restaurant zijn we met de overgebleven mensen nog naar het welbekende Zsimpla gegaan om in een gezellige sfeer nog een biertje of cocktail te nuttigen. Ondanks de zieken is er nog een klein feestje ontstaan en is er zelfs nog een afterparty meegepakt.

De volgende ochtend was het opstaan voor velen iets zwaarder dan normaal, maar ondanks alles ging toch bijna de hele groep mee naar het laatste bedrijf: Barkarkepzo. Dit is een bankiersbedrijf waar we niet alleen meer hebben geleerd over hoe de bankenwereld in elkaar zit, maar ook een opdracht hebben gedaan in wat voor een zaken we zouden kunnen investeren met verschillende risicopercentages.
Vlakbij deze locatie was een soort kasteel die we hebben bezocht en daarna was iedereen de middag vrij om te lunchen en nog een beetje te sight-see’en.
Om vijf uur verzamelden we weer om naar de bierfiets te gaan! Dit was hilarisch! We hebben niet veel van de stad gezien, maar met leuke muziek en een lekker biertje probeerden we (vooral de meidenfiets had het zwaar) de kar vooruit te fietsen.



Na twee uurtjes hadden we een klein rondje gefietst en gingen we op weg naar het laatste restaurant van de week. De reis verliep wat moeizamer na net wat te veel gezelligheid van de bierfiets. Bij het restaurant kregen we wat Hongaarse dingen voorgeschoteld. Dit zorgde af en toe voor wat aparte gerechten (en zeer leuke ‘what are the odds’).
Na het eten zijn we snel naar het hostel gegaan om ons om te kleden voor de laatste avond! Nog net om de hoek van de club sloeg de klok 12 uur en werd er uit volle borst gezongen voor de jarige Mirthe. Na wat goeie verjaardagsliedjes gingen we naar binnen bij de club ‘Hello Baby’. Het onwijs imposante gebouw en de goede muziek zorgde voor een prachtige sfeer en veel voeten die ondanks de vermoeidheid nog van de vloer gingen!

Zaterdagochtend konden we een beetje uitslapen en zijn we naar het grootste badhuis van Boedapest geweest. Hier konden we lekker chillen, zwemmen, een sauna pakken en een reparatiebiertje nemen. Toen de eerste al een lekker kleurtje had gekregen was het tijd om onze koffers bij het hostel te halen en te vertrekken naar het vliegveld. Hier hebben we als commissie nog een lekkere palinka gekregen van de groep, die we graag met alle Boedapestgangers willen delen op de revival borrel!

Wij hebben een fantastische reis gehad en we vonden het heel erg leuk om dit voor iedereen te organiseren! Lieve deelnemers, bedankt voor de gezelligheid en de goede sfeer! Wij hebben gelachen ????